مقالات

پیشینه مانتو در ایران

پیشینه مانتو در ایران و جهان

با مانتو لوکس، مانتو دلخواه خود را با خیال راحت سفارش دهید و از پوشیدن آن لذت ببرید…

از گذشته تا کنون پوشاک همیشه یکی از دغدغه‌های مهم بشری بوده است. این مسئله همواره حائز اهمیت بوده، به طوری که در طول اعصار مختلف تغییرات بسیاری داشته و به تدریج به تکامل رسیده است.

با تکامل پوشاک در دوره های مختلف، لباس زنانه به علت توجه بیشتر زنان به جزییات و علاقه به زیبایی رشد چشمگیری داشته است، در همین راستا پیشینه مانتو در ایران و جهان و روند تکامل آن از ابتدا تا کنون مورد بررسی قرار گرفته شده است، خرسند خواهیم بود که همراه ما باشید.

لباس زنانه در دنیای باستان

با توجه به آب و هوای گرم، جای تعجب نبود که مصری ها فقط لباس های سبک بپوشیدند و لباس ها از کتان یا پنبه دوخته شوند. سپس  در طول تاریخ مصر لباس‌ها پیچیده‌تر و رنگارنگ‌تر شدند.

زنان یونانی، پپلو می پوشیدند که با یک پارچه مستطیلی تاشده و به هم چسبیده دوخته و با کمر تنگ یا گشاد  می شد. بعدها زنان یونانی شروع به پوشیدن تونیک بلندی به نام کیتون کردند.

زنان رومی لباس های بلندی به نام استولا می پوشیدند که به رنگ های مختلف رنگ آمیزی می شد. اغلب شال بلندی به نام پالا می پوشیدند. عامه مردم در این کشور لباس‌های پشمی یا کتان می‌پوشیدند، اما ثروتمندان می‌توانستند پنبه و ابریشم بخرند. رومیان لباس‌های خود را با سنجاق به یکدیگر وصل می کردند.

 برای آگاهی بیشتر مقاله نکاتی در مورد جنس مانتو ها پیشنهاد می‌شود.

مانتو

لباس زنانه در قرون وسطی

زنان ساکسون جامه کتانی بلندی می پوشیدند که تونیک بلندی روی آن قرار داشت که لباسی شبیه مانتو امروزی بود. این نوع لباس از کتان یا پشم بود. روی آن، لباسی می پوشیدند که از پهلو باز و با بند شانه بسته می شد. در هوای سرد عبا یا شال می پوشیدند و لباس ها با سنجاق در جای خود نگه داشته می شدند.

در قرون 12 و 13 لباس هنوز کاملاً ابتدایی بود. با این حال تونیک بلندی می پوشیدند (تا مچ پا) و روی آن جامه ای دیگر می پوشیدند.

در قرون وسطی، هر دو جنس لباس های پشمی می پوشیدند؛ اما از نظر کیفیت متفاوت بودند، لباس زنانه از ظرافت بیشتری برخوردار بود.

 از اواسط قرن چهاردهم، قوانینی وضع کردند که طبقات مختلف چه موادی را می‌توانند بپوشند تا طبقات متوسط را از پوشیدن لباس «بالاتر از خودشان» بازدارند. مردم فقیر به هر حال توانایی پوشیدن پارچه های گران قیمت را نداشتند. با این حال، اکثر مردم این قانون را نادیده می‌ گرفتند و آنچه می خواستند، می پوشیدند.

در اواخر قرن 14 لباس ها پیچیده تر شدند. مد به معنای امروزی شروع شد. برای ثروتمندان سبک لباس پوشیدن به سرعت تغییر کرد. در آن زمان زنان کلاه های بسیار شیک بر سر می گذاشتند و جزیی از پوشش آنها بود.

لباس زنانه در قرن شانزدهم

در این قرن برای ثروتمندان مد اهمیت داشت و لباس‌هایشان بسیار مفصل بود. برای افراد ضعیف لباس سخت و کاربردی بود. همه طبقات پشم می پوشیدند؛ ولی کیفیت آنها متفاوت بود. ثروتمندان پشم مرغوب و فقرا پشم درشت می پوشیدند.

با این حال فقط ثروتمندان می توانستند پنبه و ابریشم را بخرند. ثروتمندان نیز لباس های خود را با نخ ابریشم، طلا یا نقره می دوختند. زنان ثروتمند جوراب های ابریشمی نیز می پوشیدند.

در این دوره لباس زنانه از دو قسمت بالاتنه یا لباس کرست مانند و دامن تشکیل می شد. سپس آستین‌ها با بند بسته می‌شدند و می‌توانستند جدا شوند. زنان کارگر نیز پیشبند کتانی می پوشیدند.

در اواخر قرن شانزدهم، بسیاری از زنان قابی از استخوان نهنگ یا چوب زیر لباس خود می پوشیدند که فرتینگاله نامیده می شد. اگر نمی‌توانستند از پس هزینه آن برآیند، یک رول بالشتکی به دور کمر خود می‌پوشیدند که به آن رول بام می‌گفتند. در این قرن شانزدهم هنوز کت و شلوار برای زنان مد نشده بود و هیچ زنی برای پوشش خود از کت و شلوار یا پیراهن و شلوار استفاده نمی کرد. 

در قرن شانزدهم همه از کلاه استفاده می کردند. زنان فقیر اغلب کلاهی از کتان به سر می‌کردند. در این قرن، دکمه ها معمولاً برای تزبین بودند. پارچه ها با بند یا سنجاق به هم وصل می‌شدند.

لباس زنانه

لباس زنانه در قرن هفدهم

در قرن هفدهم، زنان یک لباس کتان به نام شیفت پوشیده، سپس روی آن لباس های بلند می پوشیدند. لباس از دو قسمت بالاتنه و دامن بود. گاهی زنان دو دامن می پوشیدند. دامن رویی کوتاه تر بود تا دامن زیر آن نمایان شود.

لباس زنانه در قرن هجدهم

در قرن هجدهم، هم مردان و هم زنان کلاه گیس می پوشیدند. زنان لباس با جنس کتان (لباسی با نوارهای استخوان نهنگ) و دمپایی حلقه‌دار زیر لباس خود می‌پوشیدند. مد برای ثروتمندان بسیار مهم بود؛ اما لباس افراد فقیر به سختی تغییر می کرد. به طور کلی در این دوره تغییر اساسی در لباس زنانه شکل نگرفته است.

لباس زنانه در قرن نوزدهم

در اوایل قرن 19 زنان لباس های سبک می پوشیدند و آنها لباس های با آستین های پف کرده داشتند.زنان ویکتوریایی در این دوره شروع به پوشیدن لباسی به نام کرینولین کردند. به صورتی که جلوی دامن صاف بود، اما از پشت به سمت بیرون برآمده بود.

در قرن 19 زنان کرست می پوشیدند. در این دوره حدود 1800 زن شروع به پوشیدن لباس زیر کردند که به آنها کشو می گفتند.

تعدادی از اختراعات مربوط به صنعت پوشاک در این دوره اتفاق افتاد. 

تا سال 1900 زنان لباس های بلند می پوشیدند. برای زنان قابل قبول نبود که پاهای خود را نشان دهند. اما در طول جنگ جهانی اول لباس زنانه تغییرهای بسیاری کرد. کت و شلوار به لباس زنانه اضافه شد.

در سال 1913، مری فلپس جیکوب، سوتین مدرن را اختراع کرد به این صورت که او از دو دستمال استفاده و با روبان آن دو را به هم وصل کرد.

لباس زنانه قرن بیستم

در اواسط قرن بیستم، زنان جوان  شورت می پوشیدند. در این دوره انقلابی در لباس زنانه به وجود آمد. در این زمان زنان شروع به پوشیدن دامن های تا زانو کردند. در طول جنگ جهانی دوم، صرفه جویی در مواد ضروری بود، بنابراین دامن ها کوتاه تر مد شدند.

در نیمه دوم قرن بیستم، مدها برای هر دو جنس به قدری متنوع و به سرعت تغییر کردند که فهرست کردن همه آنها خیلی طول می کشد. یکی از بزرگ‌ترین تغییرات در دسترس بودن الیاف مصنوعی بود.

پیشینه لباس زنانه در ایران

در  ایران زمین باستانی، زنان بیشتر دامن‌های بلند و سنگین می‌پوشیدند که پاهایشان را کاملاً می‌پوشاند و پارچه‌ای روی سرشان می گذاشتند تا موها و سینه‌شان را  بپوشاند.

مردان نیز ردای آستین بلند می پوشیدند که بدن آنها را کاملا می پوشاند و پوشیدن کلاه برای آنها اختیاری بود، اما اکثر آنها این کار را می کردند.

لباس زنانه در ایران نیز همانند سایر کشورها با گذشت زمان و در عصرهای مختلف تکامل یافت و در هر دوره تغییر بسیاری کرده است. شال و چادر جز لباس‌هایی است که در طول تاریخ به لباس زنان ایرانی اضافه شده است.

 در حال حاضر با توجه به نوع پوشش مرسوم، مانتو یکی از لباس‌های است که در بین زنان ایرانی محبوبت و طرفداران بسیاری دارد.

پیشینه مانتو در ایران

کلمه «مانتو» برگفته از یک کلمه فرانسوی است که به معنای روپوش پوشاک است. درواقع معنای فارسی آن روپوش است، یعنی لباسی که روی سایر لباس‌ها پوشیده می‌شود. این نوع پوشش در گذشته هم مخصوص زنان بوده است هم مردان و برای اولین بار در میان اروپایان مرسوم شد. این نوع پوشش در ابتدا توسط یک پارچه ایتالیایی به همین نام دوخته شده و به صورت یک پیراهن گشاد بدون دکمه بوده است.

در حال حاضر در ایران زنان از مانتو به عنوان لباس خارج از منزل استفاده می‌کنند که انواع مختلفی دارد. در این میان، مانتو بدون دکمه به علت راحتی در هنگام استفاده، از محبوبیت بیشتری برخوردار است. البته انتخاب مانتو با توجه به نوع کاربرد آن صورت می‌گیرد.

مانتو لوکس، همراه شما است تا انتخاب دلخواه خود را داشته باشید….

مانتو زنانه

خرید مانتو از فروشگاه مانتو لوکس

فروشگاه مانتو لوکس، به عنوان تولید کننده و عرضه کننده انواع مانتوهای مجلسی، تابستانی و زمستانی و لباس مجلسی است که ارسال به تمام شهرهای ایران رایگان انجام می‌شود.

همچنین با انجام خرید اول شما 10 درصد تخفیف خواهید گرفت و در صورت خرید اینترنتی یک ماسک ست هدیه خواهید گرفت.

برای سفارش و دریافت مشاوره برای خرید می‌توانید روی لینک زیر کلیک کنید تا بهترین انتخاب را در زمینه خرید مانتو در انواع مختلف داشته باشید.

مطالب مرتبط :

محصولات مرتبط :

2 thoughts on “پیشینه مانتو در ایران و جهان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

برای خبرنامه ما ثبت نام کنید

برای همه اخبار مربوط به آخرین ورودی‌های ما ثبت‌نام کنید و یک خرید انحصاری دسترسی اولیه دریافت کنید.